Това са твоите размисли

не е анализ!
Многоточието не изразява нито лицемерие, нито липса на думи... друго е, но няма общо с темата за търтеите

Поетично звучи текстът за морето, пясъка, леките вълни, стъпките до следващата вълна, които измиват следите завинаги, и предложената антитеза за бялото поле, клавитурата, думите и многоточията, очаквани следващият да приеме, отхвърли или класифицира завинаги като стъпки от тихо преминали думи.
Тук възниква въпросът дали горното е предложено в качеството му на размисли или като анализ.
Ако са размисли, чудесни са като поетична проза, но би си струвало и да навеждат на нещо по-конкретно.
Ако се предлагат като анализ, известно е, че анализът се предполага да звучи стегнато без нито едно многоточие.
Последно: какво точно изразяват кондензираните многоточия, което не е нито нито лицемерие, нито липса на думи, а нещо друго, нямащо общо с темата за търтеите?
Кое именно е другото нещо?